Verhuis

Hey hoi,

 Alles over de Bende van Roger is vanaf nu terug te vinden op http://www.debendevanroger.be/.

Ciao!

Timo

Wevelgem 1

‘MAAR DIE BLESSURE KWAM WEER’

Onder een stralende hemel en een milde temperatuur stonden zondag een 150-tal atleten klaar voor deze duatlon over 10 km lopen – 40 km fietsen (niet-stayeren) en tenslotte 5 km lopen.

Het deelnemersveld was niet van de poes met o.m. Pieter Rijnders, Joerie Vansteelant, Kenneth Vandendriessche, Julien Bracy, Glen Laurens, Timothy Van Houtem, Jan Meysmans etc… Ik noem deze deelnemers nu eens op omdat ik die alleen voor en bij de start kan bewonderen, want eens het vertreksignaal gegeven, starten die als een pijl uit een boog. Voor het verdere verslag van deze toppers, verwijs ik naar het verslag van Timothy.

Bij de 60+ was er een zekere  Romain Ossieur (2 jaar jonger dan uw verslaggever) en die ik van haar, of laat staan van pluim kende. Achteraf hoorde ik dat hij Europees kampioen 60 + bij de traitlon was, maar ja dat zou toch niets veranderd hebben aan de uitslag. Deze Romain was dan ook een klasse en zelfs meer te sterk voor mij, zodat ik tevreden mocht zijn met een 2^de plaats.

De 10 km loop viel nog mee en de 40 km fietsen ook, hoewel er een stevige wind stond, waarin vele deelnemers zich toch even verslikten. Ik zag op mijn computertje een gemiddelde van 33 km per uur en ik denk dat dit een maximum was  voor mij in deze omstandigheden. De laatste loop van 5 km ging weer heel moeizaam, opnieuw te wijten aan de problemen met het bekken en de hamstrings. Ik raak daar maar niet van verlost, ondanks een CT-scan van de rug, een echo van de hamstrings en 27 kiné-beurten. Onze presidente, Rian (ook trainster van Timothy), heeft me een goede tip gegeven. Ze denkt dat het probleem wellicht met de rug te maken heeft en raad me aan om stabiliteitsoefeningen te doen. Als dit helpt, dan beloof ik haar een titel (ik weet nog niet welke).

Als ik deze week een beetje kan herstellen van de blessure, geef ik me zondag 100 % op het Europees kampioenschap in Horst(Nederland).

Tervuren/Geluwe

Bij gebrek aan tijd door de normale verslaggever, heeft Rogerio deze taak overgenomen.

Verslag van Fura-loop in Tervuren.

Voor deze wedstrijd was de bende van Roger enkel vertegenwoordigd door Timo. Het is een wedstrijd in het kader van het Scott criterium over een afstand van 16 km in het Zoniënwoud te Tervuren. Het dient niet gezegd dat dit een zeer lastige wedstrijd is, voortdurend op en af. Dit is natuurlijk een kolfje naar de hand (en de benen) van Timo.

Geluwe 2011

Van bij de start ging hij er als een pijl vandoor op de lastige aanloopstrook. Gans de wedstrijd heeft hij geen tegenstanders meer gezien en hij finishte met meer dan 2 minuten voorsprong.  Dit bewijst dat de loopconditie “snor” zit en vooral had hij eens geen tegenslag.

Duatlon Geluwe

Eerste echte confrontatie om de conditie eens te testen. Een 130 tal deelnemers met o.m. Joeri  Van Steelandt (ex- wereldkampioen), Pieter Rijnders (een gekende hardloper), Wim de Cort, Kenneth Van den Driessche, Jan Meysmans etc… Voor de bende van Roger was Timo van de partij en ondergetekende. De wedstrijd liep over 10 km lopen, 40 km fietsen en tenslotte 5km lopen. Het parcours is vrij lastig met een helling in kassei over een 300 meter, bergop en bovendien stond er heel  veel  wind.

Het verslag over Timo zal opnieuw kort zijn, want, hoewel hij als 6^de in de wisselzone kwam na de eerste 10 km lopen, liep het na 3 km fietsen opnieuw fout. Inderdaad bij de eerste aanraking met de kasseistenen, was het prijs : lekke achterband. Ik denk dat we eens een noveen gaan moeten doen, want de tegenslagen blijven zich opstapelen. Eén troost : het kan alleen maar beter gaan.

Roger, bij de 60+, wist van bij de start dat op John Redwood geen maat zou staan (een klasse apart) en stelde zich tot doel om eens een goede test te doen met het vooruitzicht op het Europees Kampioenschap in Nederlandop 17 april 2011. Vooral was het belangrijk om te weten of de opgelopen blessure van vorig jaar (hamstrings) niet opnieuw zou gaan opspelen. De wedstrijd viel heel goed mee en Rogerio werd 2^de bij de 60 +, wel op respectabele afstand van John Redwood. Belangrijk was echter dat hij niet te veel last had van de blessure.

Volgende wedstrijd is zondag  10 april in Wevelgem. Timo en Roger doen een laatste test voor het EK in Horst.

Veloopzwem De Haan: beter dan verwacht

De eerste test van het seizoen is goed verlopen en gaf me bevestiging van het vormpeil. Op de 500 meter zwemmen verbeterde ik mijn pr en ging voor het eerst onder de 8 minuten, nl 7min39. Toch was dit slechts goed voor een 55ste plaats en dan ken je het vervolg al van zo’n korte stayerwedstrijd. Bij het fietsen kon ik eerst wat mindere goden inhalen, maar al vrij vroeg werd er een groepje gevormd met het steeds terugkerende fenomeen: niemand die wil meewerken. Ik besloot er een training van te maken en nam een groot deel van het kopwerk in de eerste ronde voor mijn rekening. Toen ik effen van de kop was, gingen 2 sterke mannen aan de haal en liet iemand een gat vallen. Ik probeerde een paar kilometer het gat van 20 meter te dichten, naderde tot op 1 fietslengte, maar moest toch passen (het enige minpuntje van de namiddag) en besloot me terug te laten inlopen door de groep. De volgende twee ronden nam ik 2/3 van het kopwerk voor mijn rekening en zat me mateloos te ergeren aan het passief rijgedrag van mijn groepsgenoten: toch triestig als je met zo’n mentaliteit aan de start komt. Op het einde ben ik dan van colère tegen de wind weggedemareerd en zagen ze mij niet meer terug. Maar uiteindelijk zat ik nog maar in 36ste positie. Dan volgde een 8 km lopen: de eerste 300 meter had ik nog last van de wissel (nog niet veel op getraind), maar nadien vloog ik en kon ik de ene na de andere inlopen om nog als 19de te eindigen.

http://www.sportdienstdehaan.be/

Conclusie: lopen: goed, zwemmen: goed, fietsen: naar behoren, maar merk hier nog kilometers te kort te komen. Maar er wordt aan gewerkt…

Foto’s volgen later

Volgende wedstrijd wordt andere koek: de marathon van Zeeuws-Vlaanderen op zaterdag 16 april. De komende twee weken zal de klemtoon dus vnl op het lopen liggen.

Joeri

Zaterdag de echte start van het seizoen

Ondertussen ben ik iets over halfweg op de weg naar de IM te Nice. Tot een tweetal weken terug verliep alles volgens schema, maar toen dook plots kuitproblemen op na het BK veldloop. Koppige Joeri bleef er een week mee verder lopen, tot het uiteindelijk niet meer ging. Er werd in samenspraak met trainer Timo besloten om 4 dagen niet te lopen en maximaal ontstekingsremmers te slikken. Dit weekend mocht ik hervatten en het was echt met de volle schrik: als de pijn in de kuit nu terug zou opspelen, mocht ik de marathon op mijn buik schrijven.

Gelukkig is het euvel, waarschijnlijk het gevolg van een kleine overbelasting, achter de rug en lopen de trainingen opnieuw vlot. Zaterdag staat de eerste triathlon van het seizoen op het programma en dit enkel met de bedoeling het goeie gevoel te pakken te krijgen. De voorbije veldlopen gaven me al een indicatie van mijn loopconditie: zeer goed voor het moment, maar wat het zwemmen en fietsen betreft, tast ik nog wat in het duister.

Zaterdag is het een 1/8 triathlon en dan nog een stayerwedstrijd ook. Gezien mijn middelmatige zwemcapaciteit, moet ik geen enkele ambitie koesteren naar een mooie rangschikking, maar ik hoop er toch voluit te gaan en een goeie tijd neer te zetten. Tegen de specialisten op deze korte afstand, kom ik veel te kort, maar ja, mijn doelen liggen dan ook ergens anders.

Nadien wordt het nog een drietal weken veel lopen, want op 16 april staat de marathon van Zeeuws-Vlaanderen op het programma en daar zou ik toch wel goed willen presteren.

Joeri

Hoi, hier ben ik weer

Na de meest dramatische gebeurtenis uit mijn leven, had ik snel een doel nodig om zelf de pedalen niet te verliezen. Al vrij snel werd duidelijk dat dit doel in het verlengde van mijn hobby van de laatste jaren, “den triathlon”, zou liggen. Ik maakte de keuze voor de Ironman van Nice, omdat dit nog één van de enige Ironmans waar nog vrije plaatsen waren en bovendien spreekt het heuvelachtig parcours mij wel aan. Onder het motto “Zelfkennis is het begin van eigen wijsheid” (lees: vermijden dat ik tegen Pasen al kapotgetraind was) besloot ik een coach onder de arm te nemen. Op aanraden van clubgenoot Jan Meysmans kwam ik bij Timo Cockuyt terecht. Na een gesprek van een half uurtje was het mij meteen duidelijk dat hij goed weet waar hij mee bezig is en na vier maanden training wordt dit gevoel meer dan bevestigd. De schema’s zijn goed opgebouwd én met de nodige variatie. Het is voor mij een totaal andere manier van trainen, maar tot op heden werpt het zeker zijn vruchten af: het lopen zit heel goed, het zwemmen is beter dan vorig jaar, aan het fietsen moet nog gewerkt worden, maar we zijn ermee bezig.

De goede loopconditie werd bevestigd in de het PK veldloop begin februari (2de in categorie M35) en vorige week in de cross van Lebbeke. Na 3 weken hard trainen en een fietstraining van 3 uur in de voormiddag, kon ik nog een sterke cross lopen. Vorige week was er een rustweek die afgesloten werd met het BK veldloop gisteren te Vilvoorde: ik was iets minder dan in de vorige twee crossen, maar daar zat het parcours ook voor een stuk tussen: niets van modder en zeer snel. Van bij de start liep ik achter de feiten aan en het hoge ritme kon ik duidelijk niet aan. Maar met een tijd van 25min op 7,4km moet ik toch niet ontevreden zijn.

We zijn nu halfweg en het volgende kleine doel wordt de 1/8 triathlon van De Haan op zaterdag 26 maart. Totaal mijn ding niet, wegens te kort, maar het is wel nuttig om het wedstrijdgevoel te krijgen. Op 16 april volgt dan de marathon van Zeeuws-Vlaanderen (in Terneuzen/Hulst) en dan zullen we al wat meer weten.

Het belangrijkste is dat ik er nog altijd plezier aan beleef en mijn sport mij toch een lichtpuntje geeft in deze donkere dagen…

En zeker al een woordje van dank aan onzen Timo en de ACP’ers Eddy, Johnny,…. voor de compagnie op de lange trainingen en tijdens de intervaltrainingen. Donderdag is het 5 keer 2km, hé mannen.

Joeri

Het loopt fout…(aflevering 3)

Hey hopla hoi,

Met Jurbise stond vandaag de eerste duatlon van het seizoen op het programma. In het land van Elio Di Rupo, “de strik” weet je wel, organiseerden de mannen van Mons immers hun winterduatlon. Het was de eerste keer dat er iemand van de Bende ginds aan de start stond, maar wat we te zien kregen, beviel ons wel. Vier kilometer lopen, 20km MTB’n en nog eens 2km lopen, dat alles op een mooi maar pittig parcours. Ikzelf zag deze wedstrijd als de eerste test richting het nieuwe seizoen en was dus extra gemotiveerd.

De start was redelijk hevig. Al vrij snel kon ik mij samen met triatleet Baptiste Kestelyn afscheiden. Ik had nog wat overschot, maar besloot mij met het oog op het MTB’n verder koest te houden. Even moest ik een gaatje laten toen ik op een zompig stuk onderuit ging, maar al vrij vlug konden we opnieuw aansluiten. Ons verder kalm houden was de boodschap, maar dat veranderde echter bij het ingaan van ronde 2 toen sterke loper Thomas Loquet kwam aansluiten en het tempo meteen opdreef. Het karretje werd aangehaakt en op de hellende stukken was het tijd om afstand te nemen. Met een kleine voorsprong bereikte ik als eerste de wisselzone. Op naar het MTB’n.

“Moeten de banden niet wat platter.” Op aangeven van broeder Joeri liet ik voor de start al wat druk uit de banden, maar in de eerste bochten tijdens de wedstrijd werd mij al snel duidelijk dat ze toch nog te hard stonden. Met enige voorzichtigheid ging ik door de bochten, maar op de rechte stukken werd het volle pond gegeven. Na een paar kilometer werd ik bijgehaald door Pieter Bracke die in de technische stroken sterker en behendiger was dan uw webmaster. Een valpartij en bijna botsing met een boom maakten dat het verschil aan het eind van ronde 1 al opgelopen was tot een halve minuut. Ikzelf hoopte in ronde 2 nog terug te komen, maar in de blubberstukken werd alsmaar duidelijker dat ik een gebrek aan techniek heb. Zoals een Spanjaard die over de Vlaamse stenen sukkelt, verdedigde uw webmaster verbeten zijn 2e stek. Het gevoel was goed, maar dat veranderde halverwege ronde 2 toen ik vooraan lek reed en mijn wedstrijd logischerwijze over was. Derde wedstrijd van het seizoen en opnieuw gaat het mis… . Met een ietwat ontgoochelend gevoel volgde nog een stevige wandeling richting aankomst en ongeruste familieleden.

Jurbise heeft in ieder geval duidelijk gemaakt dat het lopen goed gaat en ik aan kracht gewonnen heb. Wat het fietsen betreft, blijf ik echter met vraagtekens zitten. Nu volgen nog een aantal goede trainingsweken om via een nog te bepalen loopwedstrijd richting Geluwe, de opener van het seizoen, te trekken. Na een trainingsweekend in de Ardennen met Jan Meysmans, volgen dan met Wevelgem en Horst 2 in het rood aangekruiste wedstrijden.

Cyou,

Timo

Outfit

Hey hoi,

Hier is hij dan… de Bende van Roger outfit voor de jaren 2011-2013. In feite ontstond dit idee als een losse flodder, maar uiteindelijk is het bijna realiteit aan het worden. Met steun van sponsors Elpers, Chris Wijns en Hairzone zal de Bende van Roger de komende jaren in zijn eigen outfit rondrijden. De lijnen voor het design werden uitgezet door bendeleden Joeri en Timo en door de mensen van Nico Sport gedigitaliseerd. Als alle afspraken worden nagekomen, ontvangt ieder bendelid in Maart (hopelijk) zijn kledijpakket bestaande uit loop- en fietskledij.

Als kleurencombinatie werd voor zwart-wit gekozen. Daar ben je voorstander van of niet. Het ontwerp zelf is simpel, maar tegelijkertijd stijlvol sportief. Casual zoals ze zeggen. Op de outfit komen sponsors Elpers, Chris Wijns, Hairzone, Dynatek, Alien Wheels en Sonic te staan. Met “Tita” is ook aan ons Patricia gedacht. Zij zal altijd mee blijven lopen en fietsen. Ik ben er zeker van dat ze fier zou zijn, moest ze dit paksken mogen showen of met de vest over de schouders onze Joeri mogen aanmoedigen. 

Op de mouwstukken prijkt het logo van de Bende van Roger, dat tevens op de kousen zal terug te vinden zijn. Op de rug pronkt er een grote R. Een verwijzing naar de kopman…en tja, we willen toch ook allemaal een beetje Lance Armstrong zijn.

En nu maar aftellen naar het verlossende telefoontje van Nico Sport. Daarna zal in onzen hof de outfit officieel voorgesteld worden aan de verzamelde pers (=ons ma met de kodak).

Rogerio, Joeri en Timo danken Elpers,Chris Wijns en Hairzone voor hun steun!

Groetjes,

Timo

Lennik

Alle spikes…remmen los!

Het eerste weekend van februari…. T’is weer zover. Voor al wat de groen – witte kleuren van AC Pajottenland draagt, de hoogmis van de crosswinter. Als régional de l’étape wil elke ACP’r er voor eigen volk immers staan.

Begin februari is eveneens de periode waarin de goede voornemens als sneeuw voor de zon verdwijnen. En uw webmaster doet daar duchtig aan mee. “Meer geconcentreerd zijn”, dat was het voornemen van uw webmaster voor 2011. Na amper 2 wedstrijden ging dit voornemen al serieus de mist in. Eerst was er de blunder in Vilvoorde (zie vorig artikel) en daar werd in Lennik een mooi vervolg aan gebreid.

 Vooraf was er nochtans geen vuiltje aan de lucht. De benen voelden goed aan en de strakke wind liet meteen aanvoelen dat het een harde wedstrijd zou worden op de Pajotse prairie. Van bij de start koos topfavoriet Stijn Garain meteen voor het hazenpad met Koen Van Rie. Kort daarachter kon uw webmaster zich in een groepje nestellen met o.a. Vermont, Vierendeels,… . Dat tempo lag uw webmaster wel. Helaas verloor ik nog tijdens die eerste ronde mijn spike in een blubberige bocht. Aangezien ons moeder mij altijd geleerd heeft van nooit berevoesj  (er heeft iemand te veel naar Ajoin Music geluisterd;-) te lopen, moest ik even terug om mijn spike tussen de overige atleten te gaan oprapen en weer strak aan te knopen. Had ik dat maar voor de start gedaan… deze beginnersfout kostte mij nu flink wat tijd en van het één op het andere moment zaten we plots helemaal achteraan in de race. Na een korte mentale tik, draaiden we de knop om en liep ik verder onder het motto “we zien wel”. De benen voelden nog steeds goed aan en plaats na plaats schoof ik verder op. Op 2 ronden van het einde kwam een groepje van 3 man “opnieuw” in het zicht. In alle ijver om de kloof te dichten, ging ik iets te kort door de bocht en bleef met mijn trui aan een metalen paaltje hangen. Gevloek bij uw webmaster alom, die in een colère op zichzelf, de kloof in een mum van tijd dichtte. Bij het ingaan van de laatste ronde bleek Pieter Vierendeels te ver weg te zijn en was mijn enige zorg nog van mijn metgezellen af te geraken. Als fan van Febreze en idem dito strijkijzer in de spurt, besloot ik er een harde laatste ronde van te maken. Het optrekken van het tempo gaf echter geen effect. Uiteindelijk verloor ik de strijd om plaats 7 en werd 9^e.

Gezien het wedstrijdverloop een onverhoopt resultaat. Ondanks mijn eigen geknoei, houd ik toch een goed gevoel over aan deze wedstrijd. De basisconditie is goed, aan de snelheid moet en zal er nog gewerkt worden. Uw webmaster doet ook zijn hoed af voor wat Stijn Garain en Turbo Tom Vanderkelen lieten zien. Pieter Vierendeels had wat last van krampen, maar die krijgen we binnenkort nog wel te zien.

Het hoogtepunt van de dag moest voor de Bende van Roger dan nog komen… .

Still to come: de Bende van Roger outfit 2011!!!! Voorstelling asap.

Wees gegroet,

Maria …euhm Timo

Seizoen 2011 van start…

Hey hoi,

 Het was bendelid Timo die vorige zondag seizoen 2011 voor de Bende van Roger op gang mocht schieten. In het domein Drie Fonteinen ging immers de jaarlijkse veldloop van VAC door. Hoewel uw webmaster een goede band heeft met dit parcours, verscheen ik toch met heel wat vraagtekens aan de start. Wat heup- en knieperikelen zorgden voor een

Sneak preview outfit 2011

moeilijke start van het jaar 2011. Bovendien had ik, in tegenstelling tot vorige winter, ook nog niet veel snelheidstrainingen in de benen. Van de conditie had ik geen schrik, van de start en de manier waarop ik deze zou verteren echter wel.

 

De start was snel, maar nu ook niet verschroeiend, wat voor mij mooi meegenomen was. Nadien konden we een goed ritme aanhouden en kon er opgeschoven worden van plaats 16 richting plaats 11. Op het moment dat nummer 10 in zicht kwam, begonnen de voeten echter op te spelen. De keuze voor spikes op een bevroren ondergrond bleek uiteindelijk toch geen goed idee te zijn. Ons vader had er met al zijn ervaring nog voor gewaarschuwd, maar daar zaten we dan halfkoers met blaren op de voeten. Op het eerste zicht ondervond ik er niet veel hinder van, maar dat werd alsmaar erger en erger. Elke voetstap begon zeer te doen en het ritme daalde logischerwijze. Uiteindelijk verspeelde ik hierdoor in de laatste ronde nog een aantal plaatsen waardoor de 14^e stek mijn deel werd. Met een gemengd, ontgoochelend gevoel kon ik een heerlijk, pijnlijk douchken gaan nemen. 

Dankzij de goede zorgen van mijn verpleegster thuis geraakt uw webmaster echter volledig opgelapt tegen zondag. Dan vindt immers het PK veldlopen te Lennik plaats. Hopelijk kunnen we verderbouwen op het eerste goede gedeelte van in Vilvoorde!

Rogerio’s corner

 Geen familiestrijd bij de Masters (35+) in Lennik zondag, want terwijl Joeri eveneens van de partij zal zijn, moet Rogerio verstek geven. De Poelkse Schlager heeft ondertussen de trainingen hervat, maar ondervindt nog steeds hinder van zijn blessure. Voorlopig is het dan ook nog wat koffiedik kijken waar en wanneer Rogerio opnieuw in actie zal treden. 

Ditjes en datjes:

• Nog geen wedstrijdkalenders van de Bendeleden te bespeuren. Het is nog wat wachten op de nieuwe website waar hard wordt aan gewerkt. Een template van sponsor Filco zag er in ieder geval al veelbelovend uit.
• Webmaster Timo sloot het jaar 2010 af als clubkampioen triatlon van DTTA. Hierdoor volgt hij broeder Joeri op, die als 2^e eindigde in dit regelmatigheidscriterium. Timo en Joeri behaalden eerder ook al plaatsen 1 en 3 in het clubkampioenschap duatlon, bestaande uit de wedstrijd in Halle.

 Groeten,

Timo